Handbook:AMD64/Blocks/Bootloader/pl

Wybór programu rozruchowego
Z skonfigurowanym jadrem Linuksa, zainstalowanymi narzędziami systemowymi i z zmodyfikowanymi plikami konfiguracyjnymi, przyszedł czas na instalację ostatniej ważnej części systemu Linux: systemu rozruchowego.

System rozruchowy jest odpowiedzialny za uruchomienie jądra systemu Linux podczas startu komputera - bez niego, komputer nie wiedziałby co należy zrobić po wciśnięciu przycisku zasilania.

Dla, udokumentowaliśmy jak skonfigurować zarówno GRUB2 jak i LILO dla systemów opartych o BIOS, oraz GRUB2 i efibootmgr dla systemów UEFI.

W tej sekcji Podręcznika dokonano podziału pomiędzy "emerge" systemu rozruchowego, a "instalacją" systemu rozruchowego na dysk systemowy. Pojęcie "emerge" będzie używane do zapytania Portage o utworzenie pakietu oprogramowania dostępnego dla systemu. Pojęcie "instalacja" będzie oznaczało kopiowanie plików systemu rozruchowego lub fizyczną modyfikację stosownych sekcji dysku systemowego, w celu "uaktywnienia i przygotowania do działania" systemu rozruchowego na następne uruchomienie systemu operacyjnego.

Domyślnie: GRUB2
Domyślnie, większość systemów Gentoo korzysta teraz z GRUB2 (znajdującego się w pakiecie ), który jest sukcesorem przestarzałego GRUB. Bez dodatkowej konfiguracji, GRUB2 wspiera starsze wersje BIOS. Z drobną konfiguracją, niezbędną przed kompilacją pakietu, GRUB2 może wspierać więcej niż tuzin dodatkowych platform sprzętowych. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Wymagania wstępne artykułu GRUB2.

Emerge
Podczas korzystania z starszego BIOS, system wspiera jedynie tablicę partycji MBR. Nie ma potrzeby dodatkowej konfiguracji w celu zainstalowania systemu rozruchowego GRUB:



Informacja dla użytkowników UEFI: uruchomienie powyższej komendy wyświetli aktualną zawartość GRUB_PLATFORMS przed przystąpieniem do kompilacji. Użytkownicy systemów UEFI muszą zapewnić włączenie opcji  (jak ma to miejsce domyślnie). Jeżeli opcja nie jest włączona,  musi zostać dodane do pliku  przed przystąpieniem do kompilacji GRUB2, tak aby pakiet był skompilowany z funkcjonalnością EFI:






 * Jeżeli GRUB2 został jakkolwiek skompilowany bez włączenia, linia ta (jak wyżej wskazano) nadal może zostać dodana do pliku , a zależności zbioru pakietów world ponownie obliczone poprzez użycie opcji   dla polecenia :



Oprogramowanie GRUB2 zostało właśnie przyłączone do systemu, ale nie zostało jeszcze zainstalowane.

Instalacja
Następnie, zainstaluj niezbędne pliki GRUB2 do ścieżki poprzez komendę. Zakładając, że pierwszy dysk (ten z którego system się uruchamia) to, uruchom jedno z poniższych poleceń:


 * Podczas korzystania z BIOS:

Podczas korzystania z UEFI:









Some motherboard manufacturers seem to only support the directory location for the .EFI file in the EFI System Partition (ESP). The GRUB installer can perform this operation automatically with the  option. Verify the ESP is mounted before running the following commands. Presuming the ESP is mounted at (as suggested earlier), execute:

This creates the default directory defined by the UEFI specification, and then copies the file to the 'default' EFI file location defined by the same specification.

Konfiguracja
Next, generate the GRUB2 configuration based on the user configuration specified in the file and  scripts. In most cases, no configuration is needed by users as GRUB2 will automatically detect which kernel to boot (the highest one available in ) and what the root file system is. It is also possible to append kernel parameters in using the GRUB_CMDLINE_LINUX variable.

Aby wygenerować końcową konfigurację GRUB2, uruchom polecenie :

The output of the command must mention that at least one Linux image is found, as those are needed to boot the system. If an initramfs is used or was used to build the kernel, the correct initrd image should be detected as well. If this is not the case, go to and check the contents using the  command. If the files are indeed missing, go back to the kernel configuration and installation instructions.

Emerge
LILO, the LInuxLOader, is the tried and true workhorse of Linux boot loaders. However, it lacks features when compared to GRUB. LILO is still used because, on some systems, GRUB does not work and LILO does. Of course, it is also used because some people know LILO and want to stick with it. Either way, Gentoo supports both bootloaders.

Instalacja LILO to pestka; wystarczy użyć emerge.

Konfiguracja
Aby skonfigurować LILO, najpierw utwórz plik :

In the configuration file, sections are used to refer to the bootable kernel. Make sure that the kernel files (with kernel version) and initramfs files are known, as they need to be referred to in this configuration file.

Jeśli initramfs jest konieczny, zmień konfigurację, odwołując się do tego pliku initramfs i informując initramfs, gdzie znajduje się urządzenie root:

If additional options need to be passed to the kernel, use an  statement. For instance, to add the  statement to enable framebuffer:

Users that used should know that their kernels use the same boot options as is used for the installation CD. For instance, if SCSI device support needs to be enabled, add  as kernel option.

Teraz zapisz plik i wyjdź.

Instalacja
To finish up, run the executable so LILO can apply the  settings to the system (i.e. install itself on the disk). Keep in mind that must be executed each time a new kernel is installed or a change has been made to the  file in order for the system to boot if the filename of the kernel has changed.

Alternative 2: efibootmgr
On UEFI based systems, the UEFI firmware on the system (in other words the primary bootloader), can be directly manipulated to look for UEFI boot entries. Such systems do not need to have additional (also known as secondary) bootloaders like GRUB2 in order to help boot the system. With that being said, the reason EFI-based bootloaders such as GRUB2 exist is to extend the functionality of UEFI systems during the boot process. Using is really for those who desire to take a minimalist (although more rigid) approach to booting their system; using GRUB2 (see above) is easier for the majority of users because it offers a flexible approach when booting UEFI systems.

Remember application is not a bootloader; it is a tool to interact with the UEFI firmware and update its settings, so that the Linux kernel that was previously installed can be booted with additional options (if necessary), or to allow multiple boot entries. This interaction is done through the EFI variables (hence the need for kernel support of EFI vars).

Be sure to read through the EFI stub kernel article before continuing. The kernel must have specific options enabled to be directly bootable by the system's UEFI firmware. It might be necessary to recompile the kernel. It is also a good idea to take a look at the article.

Those that have decided to take this approach must install the software:

Then, create the location, and then copy the kernel into this location, calling it :

Next, tell the UEFI firmware that a boot entry called "Gentoo" is to be created, which has the freshly compiled EFI stub kernel:

Jeśli używany jest inicjalny system plików RAM (initramfs), dodaj do niego odpowiednią opcję rozruchu:

With these changes done, when the system reboots, a boot entry called "Gentoo" will be available.

Alternative 3: Syslinux
Syslinux is yet another bootloader alternative for the architecture. It supports MBR and, as of version 6.00, it supports EFI boot. PXE (network) boot and lesser-known options are also supported. Although Syslinux is a popular bootloader for many it is unsupported by the Handbook. Readers can find information on emerging and then installing this bootloader in the Syslinux article.