Handbook:Parts/Installation/Kernel/ta

மூலங்களை நிறுவுதல்
எல்லா பகுத்தளிப்புகளின் கட்டுமானத்திற்கும் கருவாக விளங்குவது லினக்ஸ் கர்னலாகும். இது பயனர் நிரல்கள் மற்றும் முறைமை வன்பொருட்களின் இடையில் உள்ள ஒரு அடுக்காகும். ஜென்டூ அதன் பயனர்களுக்கு வாய்ப்புள்ள பல கர்னல் மூலங்களை அளிக்கிறது. அளிக்கப்படும் கர்னல்களின் முழுப் பட்டியல் விளக்கங்களுடன் கர்னல் கண்ணோட்ட பக்கத்தில் உள்ளது.

அடிப்படையிலான முறைமைகளுக்கு தொகுப்பை ஜென்டூ பரிந்துரைக்கிறது.

பொருத்தமான கர்னல் மூலத்தைத் தேர்வு செய்து கட்டளையைக் கொண்டு நிறுவவும்:

இது லினக்ஸ் கர்னல் மூலத்தை என்னும் இடத்தில் நிறுவும். மேலும் என்றழைக்கப்படும் குறியீட்டுத் தொடுப்பு நிறுவப்பட்ட கர்னல் மூலத்தை நோக்கி இருக்கும்:

இப்போது கர்னல் மூலங்களை உள்ளமைத்து தொகுப்பதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது. இதற்கு இரண்டு வழிகள் உள்ளன:


 * 1) கர்னலை கைமுறையாக உள்ளமைத்து உருவாக்குதல்.
 * 2)  என அழைக்கப்படும் கருவியைப் பயன்படுத்தி தானியக்கமாக லினக்ஸ் கர்னலை உருவாக்கி நிறுவுதல்.

இங்குக் கைமுறையாக உள்ளமைப்பதை சூழலை உகப்பாக்குவதற்கான சிறந்த வழியாகக் கருதுவதால் இதையே முன்னிருப்பு விருப்பமாக எண்ணி விளக்குகிறோம்.

முன்னுரை
Manually configuring a kernel is often seen as the most difficult procedure a Linux user ever has to perform. Nothing is less true - after configuring a couple of kernels no-one even remembers that it was difficult ;)

However, one thing is true: it is vital to know the system when a kernel is configured manually. Most information can be gathered by emerging which contains the  command:

Another source of system information is to run to see what kernel modules the installation CD uses as it might provide a nice hint on what to enable.

Now go to the kernel source directory and execute. This will fire up menu-driven configuration screen.

The Linux kernel configuration has many, many sections. Let's first list some options that must be activated (otherwise Gentoo will not function, or not function properly without additional tweaks). We also have a Gentoo kernel configuration guide on the Gentoo wiki that might help out further.

தேவையான விருப்பத்தேர்வுகளைச் செயல்படுத்துதல்
நீங்கள் ஐ பயன்படுத்தினால், ஜென்டூ சார்ந்த உள்ளமைவு விருப்பத்தேர்வுகளைச் செயல்படுத்த உறுதியாகப் பரிந்துரைக்கிறோம். இதன்மூலம் முறையாக இயங்குவதற்கான குறைந்தபட்ச கர்னல் தனிச்சிறப்புகள் கிடைப்பதை உறுதி செய்கிறது:

இயற்கையாக இறுதியில் உள்ள இரண்டு வரிகளின் தேர்வு நீங்கள் தேர்வு செய்யும் init முறைமையை (OpenRC அல்லது Systemd) பொறுத்துள்ளது.

நீங்கள் ஐ பயன்படுத்தினால், தேவையான விருப்பத்தேர்வுகளை நீங்களாகத்தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

Make sure that every driver that is vital to the booting of the system (such as SCSI controller, etc.) is compiled in the kernel and not as a module, otherwise the system will not be able to boot completely.

Next select the exact processor type. It is also recommended to enable MCE features (if available) so that users are able to be notified of any hardware problems. On some architectures (such as x86_64), these errors are not printed to, but to. This requires the package.

Also select Maintain a devtmpfs file system to mount at /dev so that critical device files are already available early in the boot process ( CONFIG_DEVTMPFS and CONFIG_DEVTMPFS_MOUNT ):

SCSI வட்டிற்கான ஆதரவு செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளதா என்பதைச் சரிபார்க்கவும் ( CONFIG_BLK_DEV_SD ):

Now go to File Systems and select support for the filesystems you use. Don't compile the file system that is used for the root filesystem as module, otherwise the Gentoo system will not be able to mount the partition. Also select Virtual memory and /proc file system. Select one or more of the following options as needed by the system ( CONFIG_EXT2_FS, CONFIG_EXT3_FS , CONFIG_EXT4_FS , CONFIG_MSDOS_FS , CONFIG_VFAT_FS , CONFIG_PROC_FS , and CONFIG_TMPFS ):

இணைய இணைப்பிற்கு அல்லது அழைப்புவழி இணக்கியிற்கு PPPoE பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால், பின்வரும் விருப்பத்தேர்வுகளை செயல்படுத்தவும் ( CONFIG_PPP, CONFIG_PPP_ASYNC மற்றும் CONFIG_PPP_SYNC_TTY ):

The two compression options won't harm but are not definitely needed, neither does the PPP over Ethernet option, that might only be used by ppp when configured to do kernel mode PPPoE.

Don't forget to include support in the kernel for the network (Ethernet or wireless) cards.

Most systems also have multiple cores at their disposal, so it is important to activate Symmetric multi-processing support ( CONFIG_SMP ):

If USB input devices (like keyboard or mouse) or other USB devices will be used, do not forget to enable those as well ( CONFIG_HID_GENERIC and CONFIG_USB_HID, CONFIG_USB_SUPPORT , CONFIG_USB_XHCI_HCD , CONFIG_USB_EHCI_HCD , CONFIG_USB_OHCI_HCD ):

விரும்பினால்: initramfs ஐ உருவாக்குதல்
In certain cases it is necessary to build an initramfs - an initial ram-based file system. The most common reason is when important file system locations (like or ) are on separate partitions. With an initramfs, these partitions can be mounted using the tools available inside the initramfs.

Without an initramfs, there is a huge risk that the system will not boot up properly as the tools that are responsible for mounting the file systems need information that resides on those file systems. An initramfs will pull in the necessary files into an archive which is used right after the kernel boots, but before the control is handed over to the init tool. Scripts on the initramfs will then make sure that the partitions are properly mounted before the system continues booting.

initramfs ஐ நிறுவ, முதலில் தொகுப்பை நிறுவி பின் அதன்மூலம் initramfs ஐ உற்பத்தி செய்யவும்:

In order to enable specific support in the initramfs, such as LVM or RAID, add in the appropriate options to. See for more information. In the next example support is enabled for LVM and software RAID :

The initramfs will be stored in. The resulting file can be found by simply listing the files starting with initramfs:

இப்போது கர்னல் கூறுகள் இல் தொடரவும்.

மாற்றாக: genkernel ஐ பயன்படுத்துதல்
If a manual configuration looks too daunting, then using is recommended. It will configure and build the kernel automatically.

works by configuring a kernel nearly identically to the way the installation CD kernel is configured. This means that when is used to build the kernel, the system will generally detect all  hardware at boot-time, just like the installation CD does. Because doesn't require any manual kernel configuration, it is an ideal solution for those users who may not be comfortable compiling their own kernels.

Now, let's see how to use genkernel. First, emerge the ebuild:

Next, edit the file so that the line containing  as second field has the first field pointing to the right device. If the partitioning example from the handbook is followed, then this device is most likely with the ext2 file system. This would make the entry in the file look like so:

Now, compile the kernel sources by running. Be aware though, as compiles a kernel that supports almost all hardware, this compilation will take quite a while to finish!

Once genkernel completes, a kernel, full set of modules and initial ram disk (initramfs) will be created. We will use the kernel and initrd when configuring a boot loader later in this document. Write down the names of the kernel and initrd as this information is used when the boot loader configuration file is edited. The initrd will be started immediately after booting to perform hardware autodetection (just like on the installation CD) before the "real" system starts up.

கூறுகளை உள்ளமைத்தல்
List the modules that need to be loaded automatically in files one module per line. Extra options for the modules, if necessary, should be set in files.

To view all available modules, run the following command. Don't forget to substitute " " with the version of the kernel just compiled:

For instance, to automatically load the module (which is the driver for a specific 3Com network card family), edit the  file and enter the module name in it. The actual file name is insignificant to the loader.

Continue the installation with Configuring the system.

விரும்பினால்: திடப்பொருளை நிறுவுதல்
Some drivers require additional firmware to be installed on the system before they work. This is often the case for network interfaces, especially wireless network interfaces. Also, modern video chips, from vendors like AMD, NVidia, and Intel when using open source drivers, often need external firmware files. Most of the firmware is packaged in :