Handbook:Parts/Installation/Networking/pl

Automatyczne wykrywanie sieci
Może to po prostu działa?

Jeśli system jest podłączony do sieci Ethernet z serwerem DHCP, jest bardzo prawdopodobne, że sieć została już skonfigurowana automatycznie. Jeśli tak, to wiele poleceń obsługujących sieć na płycie instalacyjnej, takich jak, , , , i , będzie działać natychmiast.

Polecenie ifconfig
Jeśli sieć została skonfigurowana, polecenie powinno wyświetlić jeden lub więcej interfejsów sieciowych (oprócz ). W poniższym przykładzie pojawia się :

W wyniku przejścia w kierunku przewidywalnych nazw interfejsów sieciowych, nazwa interfejsu w systemie może się znacznie różnić od starej konwencji nazewnictwa. Najnowsze nośniki instalacyjne mogą pokazywać zwykłe nazwy interfejsów sieciowych, takie jak, lub. Poszukaj interfejsu w danych wyjściowych, który ma adres IP powiązany z siecią lokalną.

Polecenie ip
Jako alternatywę dla można użyć polecenia  do określenia nazw interfejsów. Poniższy przykład przedstawia dane wyjściowe funkcji (z innego systemu, więc wyświetlane informacje różnią się od poprzedniego przykładu):

Powyższe dane wyjściowe mogą być nieco bardziej skomplikowane do odczytania niż alternatywne. Nazwa interfejsu w powyższym przykładzie następuje bezpośrednio po numerze; to jest.

W pozostałej części tego podręcznika zakładamy, że działający interfejs sieciowy nosi nazwę.

Opcjonalnie: Konfiguracja serwera proxy
Jeśli dostęp do Internetu odbywa się za pośrednictwem serwera proxy, podczas instalacji konieczne jest skonfigurowanie informacji o serwerze proxy. Definiowanie proxy jest bardzo łatwe: wystarczy zdefiniować zmienną, która zawiera informacje o serwerze proxy.

W większości przypadków wystarczy zdefiniować zmienne za pomocą nazwy hosta serwera. Na przykład zakładamy, że serwer proxy nazywa się proxy.gentoo.org, a port to 8080.

Aby skonfigurować HTTP proxy (dla ruchu HTTP i HTTPS):

Aby skonfigurować FTP proxy:

Aby skonfigurować RSYNC proxy:

Jeśli serwer proxy wymaga nazwy użytkownika i hasła, użyj następującej składni zmiennej:

Testowanie sieci
Spróbuj spingować serwer DNS twojego dostawcy internetu (znajdujący się w ), jak również wybraną stronę internetową. Zapewnia to, że sieć działa poprawnie i że pakiety sieciowe docierają do sieci, rozpoznawanie nazw DNS działa poprawnie itp.

Jeśli wszystko zadziała, to pozostałą część tego rozdziału można pominąć i przejść od razu do następnego kroku instrukcji instalacji (Przygotowanie dysków).

Automatyczna konfiguracja sieci
Jeśli sieć nie zadziała od razu, niektóre nośniki instalacyjne pozwalają użytkownikowi na użycie (dla sieci zwykłych lub bezprzewodowych),  (dla użytkowników ADSL) lub  (dla użytkowników PPTP).

Jeśli nośnik instalacyjny nie zawiera żadnego z tych narzędzi, przejdź do Ręcznej konfiguracja sieci.


 * Regular Ethernet users should continue with
 * ADSL users should continue with
 * PPTP users should continue with

Domyślnie: Używając net-setup
Najprostszym sposobem skonfigurowania sieci, jeśli nie została skonfigurowana automatycznie, jest uruchomienie skryptu :

zada kilka pytań dotyczących środowiska sieciowego. Kiedy wszystko zostanie zrobione, połączenie sieciowe powinno działać. Przetestuj połączenie sieciowe zgodnie z wcześniejszym opisem. Jeśli testy wypadną pozytywnie, gratulujemy! Pomiń resztę tej sekcji i przejdź do Przygotowanie dysków.

Jeśli sieć nadal nie działa, przejdź do Ręcznej konfiguracji sieci.

Alternatywa: Używając PPP
Zakładając, że do połączenia z Internetem potrzebne jest PPPoE, płyta instalacyjna (dowolna wersja) ułatwiła sprawę, dołączając ppp. Użyj dostarczonego skryptu, aby skonfigurować połączenie. Podczas konfiguracji urządzenie Ethernet, które jest podłączone do modemu ADSL, zostanie zapytane o nazwę użytkownika i hasło, adresy IP serwerów DNS oraz o to, czy podstawowa zapora jest potrzebna, czy nie.

Jeśli coś pójdzie nie tak, sprawdź dokładnie, czy nazwa użytkownika i hasło są poprawne, patrząc na lub  i upewnij się, że używasz odpowiedniego urządzenia Ethernet. Jeśli urządzenie Ethernet nie istnieje, należy załadować odpowiednie moduły sieciowe. W takim przypadku przejdź do Ręcznej konfiguracji sieci, ponieważ zostanie tam wyjaśnione, jak załadować odpowiednie moduły sieciowe.

Jeśli wszystko zadziałało, przejdź do Przygotowania dysku.

Alternatywa: Używając PPTP
Jeśli potrzebna jest obsługa PPTP, użyj, który jest dostarczany na instalacyjnych dyskach CD. Jednak najpierw upewnij się, że konfiguracja jest prawidłowa. Edytuj lub, aby zawierały poprawną kombinację nazwy użytkownika i hasła:

Następnie dostosuj, jeśli jest to konieczne:

Po wykonaniu wszystkich czynności uruchom (wraz z opcjami, których nie można ustawić w ), aby połączyć się z serwerem:

Teraz przejdź do Przygotowanie dysków.

Ładowanie odpowiednich modułów sieciowych
Podczas uruchamiania płyty instalacyjnej CD, próbuje ona wykryć wszystkie urządzenia sprzętowe i ładuje odpowiednie moduły jądra (sterowniki) do obsługi sprzętu. W zdecydowanej większości wypadków sprawdza się bardzo dobrze. Jednak w niektórych przypadkach może ona nie ładować automatycznie potrzebnych modułów jądra.

Jeśli wykonanie lub  nie powiodło się, to możliwe, że karta sieciowa nie została znaleziona podczas ładowania obrazu instalacyjnego. Oznacza to, że użytkownicy mogą być zmuszeni do ręcznego ładowania odpowiednich modułów jądra.

Aby dowiedzieć się, jakie moduły jądra są dostarczane dla sieci, użyj polecenia :

Jeśli został znaleziony sterownik dla urządzenia sieciowego, użyj, aby załadować moduł jądra. Na przykład, aby załadować moduł :

Aby sprawdzić, czy została wykryta karta sieciowa, użyj. Wykryta karta sieciowa spowodowałaby coś takiego (ponownie, to tylko przykład):

Jeśli jednak zostanie wyświetlony następujący błąd, karta sieciowa nie została wykryta:

Dostępne nazwy interfejsów sieciowych w systemie można wyświetlić w systemie plików :

W powyższym przykładzie znaleziono 6 interfejsów. to najprawdopodobniej (przewodowa) karta sieciowa Ethernet, podczas gdy to karta bezprzewodowa.

Zakładając, że karta sieciowa została wykryta, spróbuj ponownie lub  (powinno teraz działać), ale dla napalonych ludzi wyjaśniamy również jak skonfigurować sieć ręcznie.

Wybierz jedną z następujących sekcji w zależności od konfiguracji sieci:


 * for automatic IP retrieval
 * if a wireless network is used
 * explains the basics about networking
 * explains how to set up networking manually

Używając DHCP
DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) umożliwia automatyczne otrzymywanie informacji sieciowych (adres IP, maska sieci, adres rozgłoszeniowy, brama, serwery nazw itp.). Działa to tylko wtedy, gdy w sieci znajduje się serwer DHCP (lub jeśli dostawca usług internetowych zapewnia usługę DHCP). Aby interfejs sieciowy odbierał te informacje automatycznie, użyj :

Niektórzy administratorzy sieci wymagają, aby system używał nazwy hosta i nazwy domeny podanych przez serwer DHCP. W takim przypadku użyj:

Jeśli zadziałało (spróbuj spingować jakiś serwer internetowy, taki jak 8.8.8.8 Google lub 1.1.1.1 Cloudflare), wtedy wszystko zostało ustawione i możesz kontynuować. Pomiń resztę tej sekcji i przejdź do Przygotowanie dysków.

Przygotowanie do dostępu bezprzewodowego
When using a wireless (802.11) card, the wireless settings need to be configured before going any further. To see the current wireless settings on the card, one can use. Running might show something like:

Aby sprawdzić bieżące połączenie:

lub

For most users, there are only two settings needed to connect, the ESSID (aka wireless network name) and, optionally, the WEP key.


 * Najpierw upewnij się, że interfejs jest aktywny:


 * Aby połączyć się z otwartą siecią o nazwie "GentooNode":




 * Aby połączyć się za pomocą szesnastkowego klucza WEP, poprzedź klucz przedrostkiem :




 * Aby połączyć się za pomocą klucza ASCII WEP:



Confirm the wireless settings by using. Once wireless is working, continue configuring the IP level networking options as described in the next section or use the  tool as described previously.

Zrozumienie terminologii sieciowej
If all of the above fails, the network will need to be configured manually. This is not difficult at all. However, some knowledge of network terminology and basic concepts might be necessary. After reading this section, users will know what a gateway is, what a netmask serves for, how a broadcast address is formed and why systems need nameservers.

In a network, hosts are identified by their IP address (Internet Protocol address). Such an address is perceived as a combination of four numbers between 0 and 255. Well, at least when using IPv4 (IP version 4). In reality, such an IPv4 address consists of 32 bits (ones and zeros). Let's view an example:

Such an IP address is unique to a host as far as all accessible networks are concerned (i.e. every host that one wants to be able to reach must have a unique IP address). In order to distinguish between hosts inside and outside a network, the IP address is divided in two parts: the network part and the host part.

The separation is written down with the netmask, a collection of ones followed by a collection of zeros. The part of the IP that can be mapped on the ones is the network-part, the other one is the host-part. As usual, the netmask can be written down as an IP address.

Innymi słowy, 192.168.0.14 jest częścią przykładowej sieci, ale 192.168.1.2 nie.

The broadcast address is an IP address with the same network-part as the network, but with only ones as host-part. Every host on the network listens to this IP address. It is truly meant for broadcasting packets.

To be able to surf on the Internet, each computer in the network must know which host shares the Internet connection. This host is called the gateway. Since it is a regular host, it has a regular IP address (for instance 192.168.0.1).

Previously we stated that every host has its own IP address. To be able to reach this host by a name (instead of an IP address) we need a service that translates a name (such as dev.gentoo.org) to an IP address (such as 64.5.62.82). Such a service is called a name service. To use such a service, the necessary name servers need to be defined in.

In some cases, the gateway also serves as a nameserver. Otherwise the nameservers provided by the ISP need to be entered in this file.

To summarize, the following information is needed before continuing:

Using ifconfig and route
Employing tools from the package, setting up the network manually generally consists of three steps:


 * 1) Assign an IP address using the  command.
 * 2) Set up routing to the gateway using the  command.
 * 3) Finish up by placing valid nameserver IPs in the  file.

To assign an IP address, the IP address, broadcast address, and netmask are needed. Execute the following command, substituting ${IP_ADDR} with the target IP address, ${BROADCAST} with the target broadcast address, and ${NETMASK} with the target netmask:

To configure routing using, substitute the ${GATEWAY} value with the appropriate gateway IP address:

Now open the file using a text editor:

Fill in the nameserver(s) using the following as a template substituting ${NAMESERVER1} and ${NAMESERVER2} with nameserver IP addresses as necessary. More than one nameserver can be added:

Now test the network by pinging an Internet server (like Google's 8.8.8.8 or Cloudflare's 1.1.1.1). Once connected, continue with.