Handbook:Parts/Installation/Kernel/ta

Firmware
சில இயக்கிகள் வேளை செய்வதற்கு முன் கூடுதல் திடப்பொருட்கள் முறைமையில் நிறுவப்பட்டிருக்க வேண்டும். இதை பெரும்பாலும் வலையமைப்பு இடைமுகங்களின் குறிப்பாகக் கம்பியில்லா வலையமைப்பு இடைமுகங்களின் வழக்கில் காணலாம். மேலும், AMD, NVidia மற்றும் Intel ஆகிய விற்பவர்களின் அண்மைக் காலத்து ஒளிஉரு சில்லுகள் திறந்த மூல இயக்கிகளைப் பயன்படுத்தும்போது, வெளி திடப்பொருள் கோப்புகள் பெரும்பாலும் தேவைப்படும். பெரும்பாலான திடப்பொருட்கள் என்னும் தொகுப்பில் பொதி கட்டப்பட்டுள்ளன:

It is recommended to have the package installed before the initial system reboot in order to have the firmware available in the event that it is necessary:

It is important to note that kernel symbols that are built as modules (M) will load their associated firmware files from the filesystem when they are loaded by the kernel. It is not necessary to include the device's firmware files into the kernel's binary image for symbols loaded as modules.

Microcode
In addition to discrete graphics hardware and network interfaces, CPUs also can require firmware updates. Typically this kind of firmware is referred to as microcode. Newer revisions of microcode are sometimes necessary to patch instability, security concerns, or other miscellaneous bugs in CPU hardware.

Microcode updates for AMD CPUs are distributed within the aforementioned package. Microcode for Intel CPUs can be found within the package, which will need to be installed separately. See the Microcode article for more information on how to apply microcode updates.

Kernel configuration and compilation
இப்போது கர்னல் மூலங்களை உள்ளமைத்து தொகுப்பதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது. இதற்கு இரண்டு வழிகள் உள்ளன:


 * 1) கருநிரலை கைமுறையாக உள்ளமைத்து உருவாக்குதல்.
 * 2)  என அழைக்கப்படும் கருவியைப் பயன்படுத்தி தானியக்கமாக லினக்ஸ் கருநிரலை உருவாக்கி நிறுவுதல்.

இங்குக் கைமுறையாக உள்ளமைப்பதை சூழலை உகப்பாக்குவதற்கான சிறந்த வழியாகக் கருதுவதால் இதையே முன்னிருப்பு விருப்பமாக எண்ணி விளக்குகிறோம்.

எல்லா வழங்கல்களின் கட்டுமானத்திற்கும் கருவாக விளங்குவது லினக்ஸ் கருநிரலாகும். இது பயனர் நிரல்கள் மற்றும் முறைமை வன்பொருட்களின் இடையில் உள்ள ஒரு அடுக்காகும். ஜென்டூ அதன் பயனர்களுக்கு வாய்ப்புள்ள பல கருநிரல் மூலங்களை அளிக்கிறது. அளிக்கப்படும் கருநிரல்களின் முழுப் பட்டியல் விளக்கங்களுடன் கருநிரல் கண்ணோட்ட பக்கத்தில் உள்ளது.

மூலங்களை நிறுவுதல்
அடிப்படையிலான முறைமைகளுக்கு தொகுப்பை ஜென்டூ பரிந்துரைக்கிறது.

பொருத்தமான கர்னல் மூலத்தைத் தேர்வு செய்து கட்டளையைக் கொண்டு நிறுவவும்:

இது லினக்ஸ் கருநிரல் மூலத்தை என்னும் இடத்தில் நிறுவும். மேலும் என்றழைக்கப்படும் குறியீட்டுத் தொடுப்பு நிறுவப்பட்ட கருநிரல் மூலத்தை நோக்கி இருக்கும்:

It is conventional for a symlink to be maintained, such that it refers to whichever sources correspond with the currently running kernel. However, this symbolic link will not be created by default. An easy way to create the symbolic link is to utilize eselect's kernel module.

For further information regarding the purpose of the symlink, and how to manage it, please refer to Kernel/Upgrade.

First, list all installed kernels:

In order to create a symbolic link called, use:

முன்னுரை
கைமுறையாக ஒரு கருநிரலை உள்ளமைப்பதை பெரும்பாலும் ஒரு லினக்ஸ் பயனர் இதுவரை செய்ததிலேயே மிகவும் கடினமான செயலாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இது உண்மைதான் - பலமுறை கருநிரல்களை உள்ளமைத்தை பின் ஒருவருக்கு இது கடினம் என்பதே மறந்துபோய் இது எளிமையானதாகத் தோன்றத் தொடங்கிவிடும் (அல்லது பழகிவிடும்) ;)

இருப்பினும், ஒரு விடையம் உண்மையானது: கருநிரலை கைமுறையாக உள்ளமைக்க வேண்டுமென்றால் முறைமையைப் பற்றி அறிந்திருக்க வேண்டியது இன்றியமையாததாகும். பெரும்பாலான தகவல்கள் தொகுப்பை நிறுவி அதில் உள்ள  கட்டளையை இயக்குவதன் மூலம் அறிந்துகொள்ளலாம்:

முறைமை தகவலை அளிக்கும் மற்றொரு வழியாக, கட்டளையை இயக்குவதன் மூலம் நிறுவல் குறுந்தகடு என்னென்ன கருநிரல் கூறுகளைப் பயன்படுத்துகிறது என்பதைக் கண்டறிந்து நாம் என்னென்னவற்றை இயக்க வேண்டும் என்னும் நல்ல சிறுகுறிப்பை அளிக்கலாம்.

இப்போது கர்னல் மூல அடைவிற்குச் சென்று கட்டளையை இயக்கவும். இது பட்டி-இயக்கு உள்ளமைவு திரையைத் துவக்கும்.

லினக்ஸ் கருநிரல் உள்ளமைவில் பல பிரிவுகள் உள்ளன. முதலில் செயல்படுத்தப்பட வேண்டிய சில விருப்பத்தேர்வுகளின் பட்டியலைக் காணலாம் (இல்லையென்றால் ஜென்டூ செயல்படாது அல்லது கூடுதல் திருத்தங்கள் செய்யாத வரை முறையாகச் செயல்படாது). உங்களுக்கு மேலும் உதவ எங்களிடம் ஜென்டூ கருநிரல் உள்ளமைவு வழிகாட்டியானது ஜென்டூ விக்கியில் உள்ளது.

தேவையான விருப்பத்தேர்வுகளைச் செயல்படுத்துதல்
நீங்கள் ஐ பயன்படுத்தினால், ஜென்டூ சார்ந்த உள்ளமைவு விருப்பத்தேர்வுகளைச் செயல்படுத்த உறுதியாகப் பரிந்துரைக்கிறோம். இதன்மூலம் முறையாக இயங்குவதற்கான குறைந்தபட்ச கருநிரல் தனிச்சிறப்புகள் கிடைப்பதை உறுதி செய்கிறது:

இயற்கையாக இறுதியில் உள்ள இரண்டு வரிகளின் தேர்வு நீங்கள் தேர்வு செய்யும் init முறைமையை (OpenRC அல்லது Systemd) பொறுத்துள்ளது.

Naturally the choice in the last two lines depends on the selected init system (OpenRC vs. systemd). It does not hurt to have support for both init systems enabled.

நீங்கள் ஐ பயன்படுத்தினால், தேவையான விருப்பத்தேர்வுகளை நீங்களாகத்தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.

முறைமையின் துவக்கத்திற்கு இன்றியமையாததாக இருக்கும் எல்லா இயக்கிகளும் (SCSI கட்டுப்படுத்திகள் முதலியவை) கூறுகளாகக் கருதாமல் கருநிரலில் தொகுக்கப்பட்டதா என்பதை உறுதிசெய்து கொள்ளவும். இல்லையென்றால் முறைமையை முழுவதுமாக துவக்க முடியாது.

அடுத்து, மிகச்சரியான செயலாக்கி வகையைத் தேர்வு செய்யவும். பயனர்களுக்கு ஏதேனும் வன்பொருள் சிக்கல்கள் உள்ளதா என்பதைத் தெரியப்படுத்தும் MCE தனிச்சிறப்பை (கிடைத்தால்) செயல்படுத்தப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. சில கட்டமைப்புகளில் (x86_64 போன்றவற்றில்) இவ்வகை பிழைகள்  க்கு பதிலாக  க்கு அச்சிடப்படுகிறது. இதற்கு தொகுப்பு தேவைப்படுகிறது.

மேலும் தீவிர சாதன கோப்புகள் துவக்க செயலுக்கு முன்னர் கிடைப்பதற்கு Maintain a devtmpfs file system to mount at /dev ஐ தேர்ந்தெடுக்கவும் ( CONFIG_DEVTMPFS மற்றும் CONFIG_DEVTMPFS_MOUNT ):

SCSI வட்டிற்கான ஆதரவு செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளதா என்பதைச் சரிபார்க்கவும் ( CONFIG_BLK_DEV_SD ):

இப்போது கோப்பு முறைமைகள் என்பதற்குள் நுழைந்து நீங்கள் பயன்படுத்தும் கோப்பு முறைமைக்கான ஆதரவை தேர்வு செய்யவும். வேர் கோப்புமுறைமைக்காக பயன்படுத்தப்படும் கோப்பு முறைமையை கூறாக கருதி தொகுக்க வேண்டாம், இல்லையென்றால் ஜென்டூ முறைமையால் பகிர்வை ஏற்ற முடியாது. மேலும் மெய்நிகர் நினைவகம் (Virtual memory) மற்றும் /proc கோப்பு முறைமை (/proc file system) ஐ தேர்வு செய்யவும். பின்வரும் விருப்பத்தேர்வுகளில் முறைமைக்கு தேவைப்படும் ஒன்றிறண்டு விருப்பத்தேர்வுகளை தேர்ந்தெடுக்கவும் ( CONFIG_EXT2_FS, CONFIG_EXT3_FS , CONFIG_EXT4_FS , CONFIG_MSDOS_FS , CONFIG_VFAT_FS , CONFIG_PROC_FS மற்றும் CONFIG_TMPFS ):

இணைய இணைப்பிற்கு அல்லது அழைப்புவழி இணக்கியிற்கு PPPoE பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தால், பின்வரும் விருப்பத்தேர்வுகளை செயல்படுத்தவும் ( CONFIG_PPP, CONFIG_PPP_ASYNC மற்றும் CONFIG_PPP_SYNC_TTY ):

இவ்விரண்டு அமுக்கல் விருப்பத்தேர்வுகள் எவ்வகை பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது என்றாலும் கண்டிப்பாகத் தேவை. ஈத்தர்வலைக்கு பதிலாக PPP விருப்பத்தேர்வை எடுத்துக்கொண்டாலும், இதுவும் கருநிரல் பயன்முறை PPPoE ஐ உள்ளமைக்கப்பட்டு ppp யால் மட்டுமே பயன்படுத்தப்படும்.

வலையமைப்பு (ஈத்தர்வலை அல்லது கம்பியில்லா) அட்டைக்கான ஆதரவை கர்னலில் சேர்க்க மறந்துவிடாதீர்.

பெரும்பாலான முறைமைகள் பல கருக்களை அவைகளின் வசம் உள்ளதால் சமச்சீரான பல-செயலாக்க ஆதரவை இயக்குவது முக்கியமானதாகும் ( CONFIG_SMP ):

USB உள்ளீடு சாதனங்கள் (விசைப்பலகை அல்லது சுட்டி) அல்லது மற்ற USB சாதனங்களைப் பயன்படுத்தப் போவதாக இருந்தால், அவற்றையும் செயல்படுத்த மறந்துவிடாதீர்கள் ( CONFIG_HID_GENERIC and CONFIG_USB_HID, CONFIG_USB_SUPPORT , CONFIG_USB_XHCI_HCD , CONFIG_USB_EHCI_HCD , CONFIG_USB_OHCI_HCD ):

விரும்பினால்: initramfs ஐ உருவாக்குதல்
சில சூழல்களில் initramfs என அழைக்கக்கூடிய தொடக்க ram-அடிப்படையிலான கோப்பு முறைமையை உருவாக்க வேண்டிய தேவை ஏற்படும். இதற்கு பொதுவான காரணம் முக்கியமான கோப்பு முறைமை இடங்களான அல்லது  போன்றவை தனி பகிர்வுகளாக இருப்பதுதான். initramfs மூலம் இந்த பகிர்வுகளை initramfs இனுள் உள்ள கருவிகளைப் பயன்படுத்தி ஏற்றலாம்.

கோப்பு முறைமைகளை ஏற்றுவதற்குப் பொறுப்பான கருவிகளுக்குத் தேவைப்படும் தகவல்கள் initramfs கோப்பு முறைமையில் இருப்பதால் இது இல்லையென்றால் முறைமை முறையாகத் துவங்காமல் போகும் பெரிய சூழ் இடர் உள்ளது. initramfs தேவையான கோப்புகளை ஒரு காப்பக கோப்பில் இட்டு வைக்கும். இது உடனடியாக கருநிரல் துவக்குவதற்குப் பின், கட்டுப்பாடு init கருவிகளின் கைகளுக்குச் செல்வதற்கு முன் பயன்படுத்தப்படுகிறது. initramfs இல் உள்ள குறிமுறைகள் முறைமை துவக்கம் தொடங்குவதற்கு முன் பகிர்வுகள் முறையாக ஏற்றப்பட்டுள்ளதா என்பதை உறுதிப்படுத்தும்.

initramfs ஐ நிறுவ, முதலில் தொகுப்பை நிறுவி பின் அதன்மூலம் initramfs ஐ உற்பத்தி செய்யவும்:

initramfs இல் சேமிக்கப்பட்டுவிடும். initramfs எனத் தொடங்கும் கோப்புகளைப் பட்டியலிடுவதன் மூலம் விளைந்த கோப்பை கண்டறியலாம்:

இப்போது கருநிரல் கூறுகள் இல் தொடரவும்.

மாற்றாக: genkernel ஐ பயன்படுத்துதல்
கைமுறை உள்ளமைவு பார்ப்பதற்கு மிகவும் அச்சுறுத்துவதாக இருந்தால், ஐ பயன்படுத்தவும். இது தானியக்கமாக கருநிரலை உள்ளமைத்து உருவாக்கும்.

ஆனது நிறுவல் குறுந்தகட்டில் உள்ள கருநிரல் எவ்வாறு உள்ளமைக்கப்பட்டுள்ளதோ அதை ஒத்த வகையில் கருநிரலை உள்ளமைக்கிறது. இதன் பொருளாக கருநிரலை உருவாக்க பயன்படுத்தப்படும்போது, நிறுவல் குறுந்தகடு எவ்வாறு எல்லா வன்பொருட்களையும் துவக்க நேரத்தில் கண்டறிகிறதோ அதைப்போல் முறைமையும் பொதுவாகச் செயல்படும். க்கு எந்தவொரு கைமுறை உள்ளமைவும் தேவையில்லை என்பதால் தங்கள் கர்னல்களை தொகுப்பதில் ஆர்வம் இல்லாத பயனர்களுக்கு இது சிறந்த தீர்வாகும்.

இப்போது genkernel ஐ எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதைக் காணலாம். முதலில் தொகுப்பை நிறுவவும்:

அடுத்து, கோப்பை திருத்தி  ஐ இரண்டாவது புலமாகக் கொண்டுள்ள வரியின் முதல் புலமானது சரியான சாதனத்தை நோக்கி இருக்குமாறு அமைக்கவும். கையேட்டில் உள்ள பகிர்வு செய்தல் எடுத்துக்காட்டு பின்பற்றப்பட்டிருந்தால், இந்த சாதனம் பெரும்பாலும் ext2 கோப்பு முறைமையைக் கொண்ட ஆக இருக்கும். இதன்மூலம் கோப்பில் உள்ள பதிவு இவ்வாறாக இருக்கும்:

இப்போது என்பதை இயக்கி கருநிரல் மூலத்தைத் தொகுக்கவும். நினைவில் கொள்ளவும், ஏறக்குறைய எல்லா வன்பொருட்களிலும் இயங்கக்கூடிய ஒரு கருநிரலை தொகுப்பதால் இந்த செயல் முடிய மிக நீண்ட நேரம் ஆகும்!

genkernel முடிந்தவுடன், ஒரு கருநிரல், முழு கூறுகளின் தொகுப்பு மற்றும் துவக்க ram வட்டு (initramfs) உருவாக்கப்பட்டிருக்கும். இதில் கருநிரல் மற்றும் துவக்க ram வட்டை ஆவணத்தில் பின்வரும் பகுதியில் துவக்கஏற்றியை உள்ளமைக்கும்போது பயன்படுத்தப்படும். கருநிரல் மற்றும் துவக்க ram வட்டின் பெயரை எழுதி வைத்துக்கொள்ளவும். இந்த தகவல்கள் துவக்க ஏற்றி உள்ளமைவு கோப்பை திருத்தும்போது தேவைப்படும். துவக்கச் செயலுக்குப் பின்னும் "உண்மையான" முறைமை துவங்குவதற்கு முன்னும், உடனே வன்பொருள் தானியக்க-கண்டறிதலை நிகழ்த்தத் துவக்க ram வட்டு தொடங்கப்படும்.

கூறுகளை உள்ளமைத்தல்
ஒரு வரிக்கு ஒரு கூறு என்னும் வீதத்தில் தானியக்கமாக ஏற்றப்பட வேண்டிய கூறுகளை கோப்புகளில் பட்டியலிடவும். கூறுகளுக்கான கூடுதல் விருப்பத்தேர்வுகள் தேவைப்பட்டால் கோப்புகளில் அமைக்கவும்.

கிடைக்கும் எல்லா கூறுகளையும் காண, பின்வரும் கட்டளையை இயக்கவும். மறக்காமல் "<கருநிரல் பதிப்பு>" என்பதற்குப் பதிலாகத் தொகுக்கப்பட்ட கருநிரலின் பதிப்பை இடவும்:

எடுத்துக்காட்டாக, கூறை (இது குறிப்பிட்ட 3Com வலையமைப்பு அட்டை குடும்பத்திற்கான இயக்கியாகும்) தானியக்கமாக ஏற்ற,  கோப்பை திருத்தி அதில் கூறின் பெயரை இடவும். உண்மையான கோப்பு பெயர் ஏற்றிக்கு தேவையில்லாததாகும்.

நிறுவலை முறைமையை உள்ளமைத்தல் இல் தொடரவும்.