Handbook:AMD64/Blocks/Bootloader/ta

துவக்க ஏற்றியை தேர்ந்தெடுத்தல்
லினக்ஸ் கர்னல் உள்ளமைக்கப்பட்டு, முறைமை கருவிகள் நிறுவப்பட்டு, உள்ளமைவு கோப்புகள் எல்லாம் திருத்தப்பட்டுவிட்டதால், இப்போது லினக்ஸ் நிறுவலின் இறுதி முக்கியமான பாகமான துவக்க ஏற்றியை நிறுவ வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது.

துவக்க ஏற்றி, துவக்கத்தின்போது லினக்ஸ் கர்னல் துவங்குவதற்கு இது பொறுப்பாகும் - இது இல்லாமல் முறைமைக்குத் திறன் பொத்தானை அழுத்தியவுடன் எவ்வாறு மேற்கொண்டு செல்வது என்று தெரியாது.

கட்டமைப்பிற்கு, BIOS அடிப்படையிலான முறைமைகளுக்கு GRUB2 அல்லது LILO வையும், UEFI அடிப்படையிலான முறைமைகளுக்கு GRUB2 அல்லது efibootmgr வையும் எவ்வாறு உள்ளமைப்பது என நாங்கள் ஆவணப்படுத்தியுள்ளோம்.

கையேட்டின் இந்த பிரிவில், துவக்க ஏற்றித் தொகுப்பை emerge செய்தல் ற்கும், துவக்க ஏற்றியை முறைமை வட்டில் install செய்தல் ற்கும் உள்ள வேறுபாடு விரித்துரைக்கப்பட்டுள்ளது. இங்கு emerge செய்தல் என்பது ஒரு மென்பொருள் தொகுப்பை Portage இடம் கேட்டு முறைமைக்குக் கிடைக்கும்படி செய்வதாகப் பொருள் கொள்ளப்படும். மேலும், install செய்தல் என்பது துவக்க ஏற்றி, கோப்புகளை நகலெடுப்பது அல்லது முறைமையின் வட்டு இயக்ககத்தில் உள்ள பொருத்தமான பிரிவுகளில் மாற்றங்களைச் செய்வது மூலம் துவக்க ஏற்றி செயல்படுத்தப்பட்டு அடுத்த திறன் சுழலில் வேளை செய்ய ஆயத்தமான நிலையில் வைப்பதைக் குறிக்கிறது.

முன்னிருப்பு: GRUB2
இயல்பாக, பெரும்பாலான ஜென்டூ முறைமைகள் GRUB மரபுவழி யின் நேரடி பின்வருநரான GRUB ஐ சார்ந்துள்ளது ( தொகுப்பில் காணப்படும்). கூடுதல் உள்ளமைவுகள் எதுவும் இல்லாமல் GRUB2 ஆனது பழைய BIOS ("pc") முறைமைகளை ஆதரிக்கிறது. கட்டுதல் நேரத்திற்கு முன் தேவைப்படும் சிறு அளவிலான உள்ளமைவுகள் மூலம், ஆறிற்கும் அதிகமான கூடுதல் இயங்குதளங்களை GRUB2 ஆதரிக்கும். மேலும் தகவல்களுக்கு, GRUB2 கட்டுரையில் உள்ள முன் தேவை பிரிவை காணவும்.

இ-ஒன்றாக்குதல் (Emerge)
MBR பகிர்வு அட்டவணைகளை மட்டுமே ஆதரிக்கும் பழைய BIOS முறைமையைப் பயன்படுத்தும் போது, GRUB ஐ emerge செய்யக் கூடுதல் உள்ளமைவுகள் எதுவும் தேவையில்லை:



UEFI பயனர்களுக்கான குறிப்பு: மேலுள்ள கட்டளையை இயக்குவது செயல்படுத்தப்பட்டுள்ள GRUB_PLATFORMS மதிப்புகளை emerge செய்வதற்கு முன் வெளியிடும். UEFI திறனுடைய முறைமைகளைப் பயன்படுத்தும்போது,  என்பது செயல்படுத்தப்பட்டுள்ளதைப் பயனர்கள் உறுதிசெய்ய வேண்டும். அவ்வாறு இல்லையென்றால், GRUB2 வை emerge செய்வதற்கு முன் கோப்பில்   என்பதைச் சேர்க்க வேண்டும். இதன்மூலம் தொகுப்பு EFI செயல்பாட்டுடன் உருவாக்கப்படும்.






 * If GRUB2 was somehow emerged without enabling, the line (as shown above) can be added to  then and dependencies for the world package set re-calculated by passing the   options to :



GRUB2 மென்பொருள் முறைமையோடு ஒன்றாக்கப்பட்டுள்ளது, ஆனால் இன்னும் நிறுவப்படவில்லை.

நிறுவுதல்
அடுத்து, கட்டளையின் மூலம் தேவையான GRUB2 கோப்புகளை  அடைவில் நிறுவவும். முதல் வட்டு (முறைமை துவங்கும் இடம்) என்னும் கருதலில், பின்வரும் கட்டளைகளுள் ஒன்று இதைச் செய்யும்:


 * BIOS ஐ பயன்படுத்தும்போது:


 * UEFI ஐ பயன்படுத்தும்போது:









Some motherboard manufacturers seem to only support the directory location for the .EFI file in the EFI System Partition (ESP). The GRUB installer can perform this operation automatically with the  option. Verify the ESP is mounted before running the following commands. Presuming the ESP is mounted at (as suggested earlier), execute:

இது UEFI தனிக்குறிப்பீட்டால் வரையறுக்கப்பட்ட முன்னிருப்பு அடைவை உருவாக்கி, பின் அதில் உள்ள 'முன்னிருப்பு' EFI கோப்பு இருப்பிடத்தில் கோப்பை நகலெடுத்து வைக்கும்.

உள்ளமைத்தல்
அடுத்து, கோப்பு மற்றும்  குறுநிரல்களில் குறிப்பிட்டுள்ள பயனர் உள்ளமைவுகளின் அடிப்படையில் GRUB2 உள்ளமைவை உருவாக்கவும். பெரும்பாலான வழக்கில், எந்த கருநிரலை துவக்க வேண்டும் ( இல் கிடைக்கக்கூடிய மிக உயர்ந்த ஒன்று) மற்றும் என்ன வேர் கோப்பு முறைமை என்பதைத் தானியக்கமாக GRUB2 ஆனது கண்டறியும் என்பதால் பயனர் அளிக்கக்கூடிய உள்ளமைவுகள் எதுவும் தேவைப்படாது. GRUB_CMDLINE_LINUX மாறியைப் பயன்படுத்தி இல் கருநிரல் அளவுருக்களை பின்னொட்டு செய்ய இயலும்.

இறுதி GRUB2 உள்ளமைவை உருவாக்க, கட்டளையை இயக்கவும்:

The output of the command must mention that at least one Linux image is found, as those are needed to boot the system. If an initramfs is used or was used to build the kernel, the correct initrd image should be detected as well. If this is not the case, go to and check the contents using the  command. If the files are indeed missing, go back to the kernel configuration and installation instructions.

இ-ஒன்றாக்குதல் (Emerge)
LILO, the LInuxLOader, is the tried and true workhorse of Linux boot loaders. However, it lacks features when compared to GRUB. LILO is still used because, on some systems, GRUB does not work and LILO does. Of course, it is also used because some people know LILO and want to stick with it. Either way, Gentoo supports both bootloaders.

LILO வை எளிமையாக நிறுவலாம்; இதற்கு emerge ஐ பயன்படுத்தவும்.

உள்ளமைத்தல்
LILO வை உள்ளமைக்க, முதலில் கோப்பை உருவாக்கவும்:

In the configuration file, sections are used to refer to the bootable kernel. Make sure that the kernel files (with kernel version) and initramfs files are known, as they need to be referred to in this configuration file.

If an initramfs is necessary, then change the configuration by referring to this initramfs file and telling the initramfs where the root device is located:

If additional options need to be passed to the kernel, use an  statement. For instance, to add the  statement to enable framebuffer:

Users that used should know that their kernels use the same boot options as is used for the installation CD. For instance, if SCSI device support needs to be enabled, add  as kernel option.

இப்போது கோப்பை சேமித்து பின் வெளியேறவும்.

நிறுவுதல்
To finish up, run the executable so LILO can apply the  settings to the system (i.e. install itself on the disk). Keep in mind that must be executed each time a new kernel is installed or a change has been made to the  file in order for the system to boot if the filename of the kernel has changed.

மாற்றுவழி 2: efibootmgr
On UEFI based systems, the UEFI firmware on the system (in other words the primary bootloader), can be directly manipulated to look for UEFI boot entries. Such systems do not need to have additional (also known as secondary) bootloaders like GRUB2 in order to help boot the system. With that being said, the reason EFI-based bootloaders such as GRUB2 exist is to extend the functionality of UEFI systems during the boot process. Using is really for those who desire to take a minimalist (although more rigid) approach to booting their system; using GRUB2 (see above) is easier for the majority of users because it offers a flexible approach when booting UEFI systems.

Remember application is not a bootloader; it is a tool to interact with the UEFI firmware and update its settings, so that the Linux kernel that was previously installed can be booted with additional options (if necessary), or to allow multiple boot entries. This interaction is done through the EFI variables (hence the need for kernel support of EFI vars).

Be sure to read through the EFI stub kernel article before continuing. The kernel must have specific options enabled to be directly bootable by the system's UEFI firmware. It might be necessary to recompile the kernel. It is also a good idea to take a look at the article.

இந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுக்க முடிவு செய்தவர்கள் இந்த மென்பொருளைக் கட்டாயம் நிறுவ வேண்டும்:

பிறகு, இருப்பிடத்தை உருவாக்கி அதில் கர்னலை நகலெடுத்து வைக்கவும், இதை  என அழைக்கலாம்:

அடுத்து, UEFI திடப்பொருளிடம் "Gentoo" என அழைக்கப்படும் துவக்கப் பதிவு உருவாக்கப்பட வேண்டும் எனக் கூறவும், இது புதிதாகத் தொகுக்கப்பட்ட EFI முளை கர்னலை கொண்டிருக்கும்:

தொடக்க RAM கோப்பு முறைமை (initramfs) பயன்படுத்தப்பட்டால், முறையான துவக்க விருப்பத்தேர்வுகளைச் சேர்க்கவும்:

இந்த மாற்றங்கள் எல்லாம் முடிந்தவுடன், முறைமை மறு இயக்கம் செய்யும்போது, "Gentoo" என அழைக்கப்படும் துவக்கப் பதிவு கிடைக்கப்பெறும்.

மாற்றுவழி 3: Syslinux
Syslinux is yet another bootloader alternative for the architecture. It supports MBR and, as of version 6.00, it supports EFI boot. PXE (network) boot and lesser-known options are also supported. Although Syslinux is a popular bootloader for many it is unsupported by the Handbook. Readers can find information on emerging and then installing this bootloader in the Syslinux article.