Handbook:Parts/Installation/System/ta

fstab ஐ பற்றி
லினக்ஸின் கீழ், முறைமையால் பயன்படுத்தப்படும் எல்லா பகிர்வுகளும் என்னும் கோப்பில் பட்டியலிட வேண்டும். இந்த கோப்பானது பகிர்வுகளுக்கான ஏற்றப்புள்ளி (கோப்பு முறைமை கட்டுமானத்தில் இதைக் காணலாம்), எவ்வாறு இவை ஏற்றப்பட வேண்டும் மற்றும் எவ்வகையான சிறப்பு விருப்பத்தேர்வுகளைக் கொண்டு ஏற்றப்பட வேண்டும் (தானியக்கமாகவா, அல்லது கைமுறையாகவா, பயனர்கள் பகிர்வுகளை ஏற்றலாமா வேண்டாமா முதலியவை) என்பதைக் கொண்டுள்ளது.

fstab கோப்பை உருவாக்கல்
கோப்பு அட்டவணை போல் உள்ள தொடரியலைப் பயன்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு வரியும் வெள்ளை இடைவெளியால் பிரிக்கப்பட்ட ஆறு புலங்களைக் கொண்டுள்ளது. ஒவ்வொரு புலமும் அதன் சுய பொருளைக் கொண்டுள்ளது:


 * 1) முதல் புலம் ஏற்றப்பட வேண்டிய சிறப்புத் தொகுதி சாதனம் அல்லது தொலைநிலை கோப்பு முறைமையைக் காண்பிக்கிறது. சாதன கோப்பிற்கான பாதை, கோப்பு முறைமை முத்திரைகள் மற்றும் UUID க்கள், பகிர்வு முத்திரைகள் மற்றும் UUID க்கள் முதலிய சிறப்புத் தொகுதி சாதன கணுக்களுக்கான பலவகையான சாதன அடையாளங்காட்டிகள் கிடைக்கின்றன.
 * 2) இரண்டாம் புலம் பகிர்வு ஏற்றப்பட வேண்டிய ஏற்றுப்புள்ளியைக் காண்பிக்கிறது.
 * 3) மூன்றாவது புலம் பகிர்வால் பயன்படுத்தப்படும் கோப்பு முறைமையைக் காண்பிக்கிறது.
 * 4) நான்காவது புலம்  கட்டளை பகிர்வை ஏற்ற விரும்பும்போது பயன்படுத்தும் ஏற்ற விருப்பத்தேர்வுகளைக் காண்பிக்கிறது. ஒவ்வொரு கோப்பு முறைமையும் அதன் சுய ஏற்ற விருப்பத்தேர்வுகளைப் பயன்படுத்துவதால், முழு பட்டியலுக்கு mount இன் கைமுறை பக்கத்தை  காணப் பயனர்கள் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர். பல ஏற்ற விருப்பத்தேர்வுகளைக் காற்புள்ளியால் பிரித்து அளிக்கலாம்.
 * 5) ஐந்தாவது புலம் பகிர்வைக் கொட்டிவைக்க வேண்டுமா இல்லையா என்பதைத் தீர்மானிக்கக் கொட்டிடம் பயன்படுத்துகிறது. இது பொதுவாக 0 (சுழியம்) என விடப்படும்.
 * 6) ஆறாவது புலம் முறைமை முறையாக இடைநிறுத்தப்படாத சூழலில் எந்த வரிசையில் கோப்பு முறைமைகள் சரிபார்க்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க  பயன்படுத்துகிறது. வேர் கோப்பு முறைமை 1 எனவும் மற்றவை 2 எனவும் இருக்கும் (முறைமை சரிபார்க்கத் தேவையில்லை என்றால் 0 எனக் குறிப்பிடலாம்)

மீதமுள்ள உரையில், நாம் முன்னிருப்பு தொகுதி சாதன கோப்புகளைப் பகிர்வுகளாகப் பயன்படுத்துவோம்.

கோப்புமுறைமை முத்திரைகள் மற்றும் UUID க்கள்
MBR (BIOS) மற்றும் GPT ஆகிய இரண்டும் கோப்பு முறைமை முத்திரைகள் மற்றும் கோப்பு முறைமை UUID களுக்கான ஆதரவைக் கொண்டுள்ளன. தொகுப்பு சாதனங்களை கட்டளை மூலம் தேடி ஏற்றுவதற்கு மாற்றாக இந்த பண்புகளை  என்னும் கோப்பில் வரையறுக்கலாம். கோப்பு முறைமையின் முத்திரைகள் மற்றும் UUID கள் முறையே LABEL மற்றும் UUID என்னும் முன்னொட்டு மூலம் அடையாளங்காட்டப்படுகிறது. இதை கட்டளையைக் கொண்டு காணலாம்.

Because of uniqueness, readers that are using an MBR-style partition table are recommended to use UUIDs over labels to define mountable volumes in.

பகிர்வு முத்திரைகள் மற்றும் UUID க்கள்
Users who have gone the GPT route have a couple more 'robust' options available to define partitions in. Partition labels and partition UUIDs can be used to identify the block device's individual partition(s), regardless of what filesystem has been chosen for the partition itself. Partition labels and UUIDs are identified by the PARTLABEL and PARTUUID prefixes respectively and can be viewed nicely in the terminal by running the command:

While not always true for partition labels, using a UUID to identify a partition in provides a guarantee that the bootloader will not be confused when looking for a certain volume, even if the filesystem would be changed in the future. Using the older default block device files for defining the partitions in  is risky for systems that are restarted often and have SATA block devices added and removed regularly.

The naming for block device files depends on a number of factors, including how and in what order the disks are attached to the system. They also could show up in a different order depending on which of the devices are detected by the kernel first during the early boot process. With this being stated, unless one intends to constantly fiddle with the disk ordering, using default block device files is a simple and straightforward approach.

Add the rules that match the previously decided partitioning scheme and append rules for devices such as CD-ROM drive(s), and of course, if other partitions or drives are used, for those too.

கீழே கோப்பிற்கான இன்னும் விரிவாக்கப்பட்ட எடுத்துக்காட்டைக் காணலாம்:

When  is used in the third field, it makes the  command guess what the filesystem would be. This is recommended for removable media as they can be created with one of many filesystems. The  option in the fourth field makes it possible for non-root users to mount the CD.

To improve performance, most users would want to add the  mount option, which results in a faster system since access times aren't registered (those are not needed generally anyway). This is also recommended for solid state drive (SSD) users, who should also enable the  mount option (ext4 and btrfs only for now) which makes the   command work.

கோப்பை ஒன்றிற்கு இரண்டு முறை சரிபார்த்தவுடன், சேமித்து விட்டு வெளியேறவும்.

புரவலன் மற்றும் கள தகவல்கள்
One of the choices the user has to make is name his/her PC. This seems to be quite easy, but lots of users are having difficulties finding the appropriate name for their Linux PC. To speed things up, know that the decision is not final - it can be changed afterwards. In the examples below, the hostname tux is used within the domain homenetwork.

Second, if a domain name is needed, set it in. This is only necessary if the ISP or network administrator says so, or if the network has a DNS server but not a DHCP server. Don't worry about DNS or domain names if the system uses DHCP for dynamic IP address allocation and network configuration.

If a NIS domain is needed (users that do not know this will not need one), define that one too:

வலையமைப்பை உள்ளமைத்தல்
ஜென்டூ நிறுவலின்போது, ஏற்கனவே வலையமைப்பு உள்ளமைக்கப்பட்டுவிட்டது. இருப்பினும், அது நிறுவல் குறுந்தகட்டிற்கானதே தவிர நிறுவப்பட்ட சூழலுக்கானதில்லை. இப்போது, நிறுவப்பட்ட ஜென்டூ லினக்ஸ் முறைமைக்காக வலையமைப்பு உள்ளமைக்கப்படுகிறது.

All networking information is gathered in. It uses a straightforward yet perhaps not intuitive syntax. But don't fear, everything is explained below. A fully commented example that covers many different configurations is available in.

முதலில் தொகுப்பை நிறுவவும்:

DHCP is used by default. For DHCP to work, a DHCP client needs to be installed. This is described later in Installing Necessary System Tools.

If the network connection needs to be configured because of specific DHCP options or because DHCP is not used at all, then open :

Set both config_eth0 and routes_eth0 to enter IP address information and routing information:

To use DHCP, define config_eth0 :

Please read for a list of all available options. Be sure to also read up on the DHCP client man page if specific DHCP options need to be set.

If the system has several network interfaces, then repeat the above steps for config_eth1, config_eth2 , etc.

Now save the configuration and exit to continue.

Automatically start networking at boot
To have the network interfaces activated at boot, they need to be added to the default runlevel.

If the system has several network interfaces, then the appropriate files need to be created just like we did with.

If after booting the system we find out that the assumption about the network interface name (which is currently documented as ) was wrong, then execute the following steps to rectify this:


 * 1) Update the  file with the correct interface name (like   instead of  ).
 * 2) Create new symbolic link (like ).
 * 3) Remove the old symbolic link.
 * 4) Add the new one to the default runlevel.
 * 5) Remove the old one using.

The hosts file
Next inform Linux about the network environment. This is defined in and helps in resolving host names to IP addresses for hosts that aren't resolved by the nameserver.

Save and exit the editor to continue.

விரும்பினால்: PCMCIA ஐ வேளை செய்ய வைத்தல்
PCMCIA users should now install the package.

வேர் கடவுச்சொல்
வேர் கடவுச்சொல்லை அமைக்க கட்டளையைப் பயன்படுத்தவும்.

The root Linux account is an all-powerful account, so pick a strong password. Later an additional regular user account will be created for daily operations.

Init மற்றும் துவக்க உள்ளமைவு
Gentoo (at least when using OpenRC) uses to configure the services, startup, and shutdown of a system. Open up and enjoy all the comments in the file. Review the settings and change where needed.

Next, open to handle keyboard configuration. Edit it to configure and select the right keyboard.

Take special care with the keymap variable. If the wrong keymap is selected, then weird results will come up when typing on the keyboard.

Finally, edit to set the clock options. Edit it according to personal preference.

If the hardware clock is not using UTC, then it is necessary to set  in the file. Otherwise the system might show clock skew behavior.